Cena: |
Stanje: | Kolekcionarski primerak |
Garancija: | Ne |
Isporuka: | Pošta Post Express |
Plaćanje: | Tekući račun (pre slanja) Ostalo (pre slanja) |
Grad: |
Beograd-Krnjača, Beograd-Palilula |
Detaljno stanje: Dobro
Posebni događaj: Ne
Kulturno dobro: Predmet koji prodajem nije kulturno dobro ili ovlašćena institucija odbija pravo preče kupovine
dimenzije : 12 x 8,5 cm sa 12 fotografija
Crna gora
“Svetozar Purko Aleksić, istaknuti crnogorski klarinetista, vođa prvog crnogorskog sastava šlager/pop/rock sastava “Montenegro”, koji je kompletnu muzičku aktivnost upriličio u zemljama zapadne Evrope, naročito u Njemačkoj. Bio je to prvi pravi ovdašnji bend koji je ispunjavao sve estradne postulate, od redovnih svirki do izdavanja nosača zvuka.”
Orkestar po imenu „Monte Negro“ Purko okuplja početkom 1959. godine. Pored njega, Milatovića i Simića, u grupi je Baranin Boro Prelević (bubnjevi), Slobodan Boban Popović (orgulje/klavir) i Žika Popović (harmonika). Ni u ovoj postavi ne ostaju dugo, ali su čitavo vrijeme aktivni u klubovima i restoranima po Zapadnoj Njemačkoj. Pravi uspjeh sastava „Monte Negro“, koji će rezultirati činjenicom da i danas, nakon 50 godina, kod starijih Njemaca imaju status vrhunskih zabavljača i muzičara, počinje dolaskom „cetinjskog Elvisa Prislija“, kako su zvali pjevača Bima Maljevića, koji 1960. preuzima mikrofon od Milatovića.
Po povratku, grupu napušta osnivač Purko Aleksić, i vraća se u Beograd, gdje postaje prvi klarinetista u orkestru operete Beogradskog savremenog pozorišta. Titogradu se vratio 1971. godine, kao šef Narodnog orkestra RTV Titograd i muzički savjetnik u Domu omladine, a potom i stalni član Simfonijskog orkestra RTV Titograd. Veliki je Purkov doprinos uzletu i unaprijeđenju narodne muzike u Crnoj Gori - snimajući s njima prve ploče afirmisao je 14 mladih interpretatora narodnih melodija. I popularne ansamble „Bokelji” iz Herceg Novog i „Meraklije“ iz Titograda na LP pločama pratio je sa orkestrom Doma omladine „Budo Tomović”. Nastupao je pred predsjednikom Jugoslavije Josipom Brozom Titom 26 puta (18 u Beogradu, osam puta u Igalu i Miločeru).