Cena: |
Stanje: | Polovan bez oštećenja |
Garancija: | Ne |
Isporuka: | Pošta CC paket (Pošta) Post Express Lično preuzimanje |
Plaćanje: | Tekući račun (pre slanja) Ostalo (pre slanja) Lično |
Grad: |
Novi Sad, Novi Sad |
ISBN: Ostalo
Jezik: Srpski
Godina izdanja: Ss
Autor: Strani
Spoljašnjost kao na fotografijama, unutrašnjost u dobrom i urednom stanju!
Veliša Raičević – Psunjski (Trepča, 5. novembar 1903 — Novi Sad, 1. jun 1972) bio je inženjer geodezije, publicista i istoričar amater.
Biografija
Veliša Raičević rodio se 5. novembra 1903. godine u Trepči kod Andrijevice od oca Novaka i majke Mirune u porodici koja je imala još tri sina i jednu kćer. Porodica je materijalno dobro stajala pa je Veliša, posle završene gimnazije u Kragujevcu, otišao na studije geodezije u Prag. Od 1929. stalno se nastanjuje u Vinkovicima, gde dobija posao u struci kao geometar. Do početka Drugog svetskog rata aktivno učestvuje u javnom životu objavljujući članke u beogradskim novinama „Vreme“ i vinkovačkoj „Slavoniji“, organu Jugoslovenske radikalne zajednice. Istovremeno se zanima amaterskim proučavanjem istorije, posebno hrvatsko-srpskih odnosa. Posle proglašenja Banovine Hrvatske (26. avgusta 1939. godine) u Vinkovcima su učestale pretnje i napadi na Srbe. Raičević takođe dobija pretnje smrću, nakon čega ulazi u vojnu službu i učestvuje do 1941. godine u utvrđivanju granice sa Rumunijom. Agresija fašističkih sila na Jugoslaviju i proglašenje Nezavisne Države Hrvatske zatiču ga u Bosni, odakle se uz pomoć episkopa zvorničko-tuzlanskog prebacuje u Srbiju. Vreme pod okupacijom provodi sa porodicom isprva u Beogradu. Sredinom 1945. se preselio u Novi Sad, gde se povukao iz političkog života. Prvo je bio zaposlen u fabrici eksera, a 1954. je imao privatni geometarski biro. Posle toga se seli u svoju kuću u zapadnom Pomoravlju. Umro je 1. juna 1972. od srčanog udara.
Publicistička i istoričarska delatnost
Slušajući mnoga svedočenja izbeglica o genocidu nad Srbima u NDH, te o učestalim rušenjima i sknavljenjima pravoslavnih hramova, Raičević prikuplja i obrađuje golemu dokumentaciju i objavljuje svoja istraživanja u dvije knjige pod pseudonimom Psunjski: „U ime Hrista – Svetinje u plamenu“ i „Hrvati u svetlu istorijske istine“ (obe objavljene u Beogradu 1944). Iako ih je pisao autor bez istoričarskog obrazovanja, knjige prevazilaze čisto publicistički karakter i predstavljaju vredna svedočanstva svoga vremena. Knjiga „Hrvati u svetlu istorijske istine“ preštampana je više puta posle propasti SFRJ, a 2006. godine u Ljubljani je objavljen slovenački prevod.